Dit artikel onderzoekt de paradox dat mensen steeds vaker de natuur opzoeken terwijl dezelfde consumptiemaatschappij die behoefte veroorzaakt, de natuur onder druk zet. Natuurbeleving biedt bewezen herstel, maar wordt tegelijkertijd gecommercialiseerd via trends als digital detox, retraites en off-grid experiences. Sociale media versterken het gebruik van natuur als decor voor zelfpresentatie. Daardoor verschuift natuur van heler naar handelswaar, met ongelijkheid en ecologische schade als gevolg. De auteur pleit voor een benadering waarin natuur niet slechts decor is, maar een actor die bescherming, representatie en duurzaam toerismebeleid verdient.